محمد تقی گوهری "گوهرمازنی"در سال ۱۳۱۶ در بابلسر متولد شد از دوران نوجوانی بسرودن شعر پرداخته که تاکنون نیز ادامه داردسرودهای ایشان اکثرا" رنگ و بوی مذهبی و عرفانی داشته و گه گاه هم زبان مادری شعر میسراید اینک نمونهای از اشعار ایشان:

ضمنا" ایشان یکی از اعضای فعال انجمن تلارپ میباشد.

                                    یاد یار

اَتهِ صُبح خَیلی زیبا تِر مهِ یادایارنه 

 غروب و ساحل دریا ترمه یاد ایارنه

لاله و وَنوشه و کوکب و هرچی گل دَره 

شب بو و مریم و میناترمه یاد ایارنه

نوای لَلهِ وا و کمانچه و دِسرکِتِن     

 آواز کتولی و نغمه سرناترمه یاد ایارنه

نم نم وَرفِ زمسون وارش فصل بهار 

 چَهچهِ بِلبِل وشیدا ترمه یاد ایارنه

قرآن قدیمی و پربرکت طاقچه لو       

غزل  حافظ  گویا  ترمه  یاد  ایارنه

ساری و بابلسر و بهشر تا چالوس ونور    

 مردِم بابل زیباترمه یاد ایارنه

بینج بو آخرای فصل تابسون درون  

  مازرونِ دشت و صحرا ترمه یاد ایارنه

«گوهر» مازنی مه که یک دنیا صفا دارنه

 همه خوبی دنیا ترمه یاد ایارنه

                                      راه عشق

آن را که عقل باشد و بیمار عشق شد 

با چشم بسته در پی پیکار عشق شد

در سایه سار عشق نباشد رَهِ خوشی

ناسود آنکسی که گرفتار عشق شد

پروانه را ببین که بسوزد بگرد شمع

این رسم عاشقیست که در کار عشق شد

برشمع کن نظر که چسان سوزد از فراغ

لب تشنه سوخت آنکه با فطار عشق شد

ساقی بریز جرعه گلگون باده را

مستی نگر که چاره ناچار عشق شد

بااین وجود آخر هر راهست راه عشق

پوچ است زندگی که نه بردارعشق شد

«گوهر» بسوز با غم هجران و عشق یار

هرکس که سوخت لایق بازار عشق شد

+ لینک مطلب +

نوشته شده توسط رضا صدیقی در جمعه چهارم خرداد 1386 ساعت