قدیما امه گدر نماشتسر بی بو پیدا

اون زمونا که مله مه وسه بی بو دلبخا

کته کا روش بکشی سمت خنه سو بزوبون

وره و گسفن و منگو درکا ر او بزوبون

ککی و کوتر ته شه کلی ور پر بزوبون

مرس و افرای گلام ماتی تی ر سر بزوبون

نماشون با دوش بار نناامو روآر جا

ای دیه کلاج بمو بورده امه چیندکا

خسته تن چرده گیته صرای جا امو ببا

ونه چکه په کته و مار گیته ای گوکزا

چفت سر که پر بیه مختاباد اویا اویا

نماشون منگل په گسفنه سفته ورکا

سرپیش کرک و سیکا اتا اتا شینه شه جا

لته پر جم بهی بون دسه دسه زیک و تیکا

امه شو امه نفار فنر و لمپا سو بیه

ویشه ر خو که گیته مونگه شوی ماه سو بیه

کله پیش امه صفا نجماوطالبا بیه

امه ونگ امه صدا مله زابرا بیه

نماشون مشت صرا چپون لله وا بیه

تموم ملک و ملا تله گوکزا بیه

انبس شو اما ر کله پیش وشنا بیه

سفره که لا بهی بو ای دی تیسا پلا بیه

انبس شو که میا ویشه ر پیته تا صوی

وشنا اشکم که خو نیته هی بیمی پلی پلی

اون زمونا که امو کت کته په سگ لوئه

مله ای دواره زوزه کشیه نصفه شوره

اتا ور ویشه خرنازه امو اسپه کوه ر

اتا ور شال زوزه گیته چش گرم خوره

صوی سر افتاب سو شه پشت لا ر گیتمی

دتایی هیا هیا سمت صرا هیمه شیمی

قدیما امه گدر بند بند سر که نیشت بیمی

یا که کیجاکون همه چشمه شیمی او گیشتمی

قدیما بیستا بیستا مردم باغ سر شیمیی

انجیلی چور دیمی نب بدا بنه خردمی

«آخ خدا اون زمونا چه روزگاری داشتمی

همه گنه قدیما چه روزگاری داشتمی»

اسا که کوه تا مازرون دپیته امه صدا

کچیک و خورده مله اسا بهینه شه آقا

همه شهری بهینه مله ربشتنه تینار

مله خور گنی لوشه ر کج کنه کتار

نکنه مله بوره اما قدیم ر بکوشیم

شه خد ر دس بهیریم اون زمونا ر بروشیم

باین و دواره بوریممله ر سر بزنیم

دتایی ای دواره خنه به خنه در بزنیم

گوکزار ر مار هادیم و لمپا ر سو هاکنیم

بایین و عالم دل ر برارون او هاکنیم

                      لیلا احمدی کمرپشتی

+ لینک مطلب +

نوشته شده توسط رضا صدیقی در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386 ساعت

چنه خاره بعد چند سال رفيقا همديگره  پيدا  هكنن

دور هم جمع بباشن فكري بحال شه دل شيدا هكنن

چه قشنگه همكلاسي هاي ديروز مثل اون وقت جووني

وشون  حواس  ره  ورده  دلبر  خوشكلك  مازندروني

هنيشن دورهم و فكر هكنن درس و كتاب ره ياد بيارن

فارسي  و فيزيك  و املاء و حساب  ره  ياد  بيارن

هنيشن با همديگر حرف بزنن ياد بيارن شه كچيكي ره

ياد بيارن روزهاي امتحان و تقلب و دستپاچگي ره

ياد بيارن كه چنه سخت بيه كه تيسابه لينگ مدرسه شيمبي

وارش و ورف درون دوني و چكمه و گالش ره ندينه

ياد بيارن كه چتي راهها همه دور بيه و مدرسه ها كم

بعضي وقتا اته  كاري كردنه هرده ره با هم

ياد بيارن كه چه روزائي بيه روزهاي تابسون

كه اغوز بازي بيه و دكردن شلواره پسون

حيفه كه ياد نيارن شه مدرسه شه همكلاسي شه دبير

زنگهاي تفريح و چوو فلك و آقا مديرره

اسا هركي ره بيني يا عصا بدسته و يا چشم نوينه

آرتروز بيته وجودره نا كه گل وينه نا چينه

اساكه هركدوم ازما ندارمي زور جووني

قدراستي داشتمي يواش يواش بيمه كمرني

اسا كه بورده جووني همه پير بيمي و خسته

گوش هكن حرفاي "گوهر" ونه حرف همش درسه

پس برو مشدي برار آبجي خانم از همديگر جدا نبوشيم

امه وقت خيلي كمه همديگه عاشق بوئيم سوا نبوشيم

+ لینک مطلب +

نوشته شده توسط رضا صدیقی در سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386 ساعت

محمد تقی گوهری "گوهرمازنی"در سال ۱۳۱۶ در بابلسر متولد شد از دوران نوجوانی بسرودن شعر پرداخته که تاکنون نیز ادامه داردسرودهای ایشان اکثرا" رنگ و بوی مذهبی و عرفانی داشته و گه گاه هم زبان مادری شعر میسراید اینک نمونهای از اشعار ایشان:

ضمنا" ایشان یکی از اعضای فعال انجمن تلارپ میباشد.

                                    یاد یار

اَتهِ صُبح خَیلی زیبا تِر مهِ یادایارنه 

 غروب و ساحل دریا ترمه یاد ایارنه

لاله و وَنوشه و کوکب و هرچی گل دَره 

شب بو و مریم و میناترمه یاد ایارنه

نوای لَلهِ وا و کمانچه و دِسرکِتِن     

 آواز کتولی و نغمه سرناترمه یاد ایارنه

نم نم وَرفِ زمسون وارش فصل بهار 

 چَهچهِ بِلبِل وشیدا ترمه یاد ایارنه

قرآن قدیمی و پربرکت طاقچه لو       

غزل  حافظ  گویا  ترمه  یاد  ایارنه

ساری و بابلسر و بهشر تا چالوس ونور    

 مردِم بابل زیباترمه یاد ایارنه

بینج بو آخرای فصل تابسون درون  

  مازرونِ دشت و صحرا ترمه یاد ایارنه

«گوهر» مازنی مه که یک دنیا صفا دارنه

 همه خوبی دنیا ترمه یاد ایارنه

                                      راه عشق

آن را که عقل باشد و بیمار عشق شد 

با چشم بسته در پی پیکار عشق شد

در سایه سار عشق نباشد رَهِ خوشی

ناسود آنکسی که گرفتار عشق شد

پروانه را ببین که بسوزد بگرد شمع

این رسم عاشقیست که در کار عشق شد

برشمع کن نظر که چسان سوزد از فراغ

لب تشنه سوخت آنکه با فطار عشق شد

ساقی بریز جرعه گلگون باده را

مستی نگر که چاره ناچار عشق شد

بااین وجود آخر هر راهست راه عشق

پوچ است زندگی که نه بردارعشق شد

«گوهر» بسوز با غم هجران و عشق یار

هرکس که سوخت لایق بازار عشق شد

+ لینک مطلب +

نوشته شده توسط رضا صدیقی در جمعه چهارم خرداد 1386 ساعت

قالی سر نیشتی کوب تری ره یاد دار

امسال سیری  پار وشنی ره یاد دار

اسب زین سواری دوش چپی ره یاد دار

چکمه دپوشی  لینگ تلی ره یاد دار

مره کل امیر گننه پازواره

بلو دست اییت مرز گیرمه تیمه جاره

هرگز ندیمه نره گو گوک ور آییت داره

شی نکرده زن وچه کش اییت داره

نماشتر سر ورگ دکته صحراره

بورده مه دلبر گوک زاره

ته غصه نخور ته مست چش بلاره

ته سرسلامت ته کوک زا بسیاره

شش درم دونه و کترا ره کورنه؟!

بوریته آدم و دکته راره کورنه؟!

گسفندلاغر و ورکا ره کورنه؟!

رعیت گدا و کدخداره کورنه؟!

+ لینک مطلب +

نوشته شده توسط رضا صدیقی در شنبه بیست و یکم بهمن 1385 ساعت