بیش از چهار سال از مراسم یادبود دبیر منتظری استادفیزیک دبیرستان رازیقائم شهر (شاهی)میگذرد.درآنروز جمعی از شاگردان و یاران وهمکاران آن فقید،برای کاستن از آلام ودلداریهمسر و فرزندان و وابستگاندور و نزدیک و شادی روح آن از دست رفته در خانه معلم تهران جمع شدند.
وآن روز بود که اولین جرقه نیازبه باز دیدار همکلاسی های سابق ،یاران مدرسه و هم شهری ها در کلان شهری به نام تهران زده شد.شهر پر از دود و آهن که بسان عجوزه هزار داماد بیش از ده میلیون نفر را در چنبره خود گرفتار کرد و هرروزکه میگذرد مناسبات عاطفی انسانهای محصور در آن کمرنگ تر میشود واینگونه بود که انجمن تلارپِ(telarepe ) متعلق به خطه ای از سرزمین همیشه سبز مازندران از سوادکوه تا قائم شهر،جویبار وکیاکلا متولد شد.
تلارپِ با تعداد انگشت شمار آنروز، امروز به بیش از صدو هشتاد نفر میرسد که تقریباًسه نسل را در بر میگیردو در این وانفسای زمانه ماهی یک بار در یک فضای آکنده از صمیمیت گردهم میآیند و فارغ از غوغای زمانه چند ساعتی را در کنار هم سپری میکنند.
ایجاد وبلاگ تلارپ بعنوان گامی دیگر است برای برقراری ارتباط با همه عزیزان همشهری که چه در وطن و چه در دیار غربت بسر میبرندو فعلاٌ ما از دیدار آنها محرومیم ونیز ارتباط خودمان با نسل جوان در اشاعه فرهنگ غنی مازندران.
به امید روزی که این وسیله ارتباط جهانی بتواند، ترنم های دلنشین نجما،کتولی،للوا وسرودهای نامدارانی چون امیر پازواری وشعرای معاصررا بگوش مشتاقان برساند.
